jai guru deva om

"Saat 7:00. Maya Hanım uyanma vaktiniz geldi."

"Saat 7:00. Ma…"

Ses üçüncü kez tekrarlamadan yataktan zıpladı. Yine sabah yine aynı ses diye iç geçirdi. Her sabah bu sesle uyanmaktan fena halde sıkılmıştı fakat o olmadan uyanmasının mümkün olmadığını da biliyordu. Oysa ilk tanıştıkları gün nasıl da mutlu olmuştu. Haberi bir arkadaşından duymuş, duyar duymaz gidip ona sahip olmuştu. O günden sonra hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordu. Büyük bir sorun haline gelen uyuma ve uyanma, onu takip eden işe geç kalma ve yine onu takip eden işten atılma streslerinden kurtuluvermişti. Fakat her rutinden sıkıldığı gibi bundan da sıkılmıştı Maya. iDream’in o monoton sesi neredeyse gününü başlamadan bitiriyordu. iDream bir rüya makinesiydi. İlk çıktığı günlerde bütün dünyada şok etkisi yaratmıştı. İnsanların seçtikleri ölçüler ve koşullarda dilediği rüyayı görmesini sağlayan bir makineydi. Dilediğin rüyayı kuruyor, uykuya dalıyordun. Sabah uyandırma görevini ise yine makine üstleniyordu. Bir süre sonra başka bir amaca da hizmet etmeye başlamıştı makina.

İlk zamanlarda Maya ile iş arkadaşlarının arasında sık sık konuştuğu, ihtimallerini hesapladıkları bir konuydu bu. Makinenin reklam sektörünün yeni mecrası haline gelip gelemeyeceği… Maya bunun gerçekleşmesini ve onu ilk deneyenlerden olmayı çok istiyordu. Çünkü yaptığı iş olan reklamcılıkta, yenilikleri ilk kez kullanmak gerçek bir ayrıcalıktı. Bu ayrıcalığı yaşadığı gün Maya’nın en mutlu günüydü. Hayal ettiği gerçekleşmiş ve makinenin yeni özelliğini ilk deneyen ülke Türkiye ve ilk ajans ise Maya’nın ajansı olmuştu ve tabi ki ilk marka ajansın bu deneyimi yaşamak için sıraya dizilmiş müşterilerinin en başında gelen marka olmuştu. Maya sadece kendisi için değil ülke için, sektörü ve sektörün geleceği için de gerçekten sevinçliydi. Makineye ayarlanan kişisel özellikler doğrultusunda makine kullanıcıya bir profil oluşturuyor ve yine bu doğrultuda kullanıcıya markalar öneriyordu ya da kullanıcı kişisel olarak istediği markaları makineye girebiliyordu. Böylelikle bu markalara, gösterilecek rüyada daha sık rastlanıyordu. Fred Perry gömlek ve Diesel pantolon içinde, yeşil Vespa üzerinde ilerleyen rüyalardı bunlar. Rüyalarını alışveriş çılgınlığı temelinde oluşturan kadınların sayısı da hayli çoktu. Ve bütün bu örneklere bakınca bu tip rüyalar markalar için biçilmiş kaftandı. Sektör kendine sınır tanımaz bir mecra bulmuştu. Şimdiye kadar kullanılan tüm mecralar büyük bir hızla geriye giderken, iDream olanca hızıyla zirveye yerleşmişti. Bir zamanların en büyük gözdeleri yarışamayacakları bir rakip edinmişti kendine. Dijital çağın gerilerinde asılı kalmışlardı.

Neler görmemişti ki son 60 yılda reklamcılık sektörü? 2000li yılların ilk çeyreğinde, çığ gibi büyüyen internet kullanımı ve online reklamcılık ele geçirmişti sektörü. Online alışveriş çılgınlığı da yine o dönemlerin eseriydi. Ama kim tahmin edebilirdi ki 60 yıl sonra bugün o çılgınlığın bütün alışveriş merkezlerinin ve dükkanların sonunu getirip online alışverişin tek gerçeklik olmasını sağlayacağını? Filmlerin içinde kullanılan reklamlarda ilk çeyreğin teknolojilerindendi. Film izlerken oyuncunun üzerindeki kazağı beğeniyorsun, filmi durdurup kazağın üzerine geliyorsun ve kazağın markasından fiyatına nereden satın alabileceğine kadar ürünün bütün bilgileri önüne seriliyordu. Derken ilk çeyreğin sonuna gelindi. Ve ikinci çeyrek beraberinde yeni bir akımı başlattı sektörde: Hologram. İlk zamanlarında şeytan icadı denebilecek kadar garip karşılansa da sonraları insanlar, yanından son model BMW ile geçen Brad Pitt’li hologramik reklamları bile sanki senelerdir hayatlarının bir parçasıymış gibi benimsediler. Maya, hayatında gördüğü ilk hologramik köpeğin reklamı yapılan mamanın hologramına koşuşunu izlerken reklamın ne kadar sınır tanımaz bir sektör olduğunu düşünüyordu. Geçen bunca yıl ve uygulanan bunca yeni teknoloji ülkede reklamcılığı gerçekten önemli bir konuma getirmişti. Reklamcılık artık inanılmaz yaratıcı işlerin kök saldığı, ödül hakeden ajans adedinin bir elin parmak sayısını çoktan geçtiği bir sektör olmuştu. Bunca yenilik ve ilerlemeye rağmen iDream yine de hayal edilenin çok fazla üzerindeydi. Maya elindeki bu tuhaf makineye bakarken tüm bu olup bitenleri düşündü. Az önceki yakınmasından eser kalmamıştı.iDream’e büyük bir hayranlıkla baktı ve masasına koydu…

"Maya uyan! Saat kaç olmuş! Mayaa"

"Mayaaaa uyan! Maya…"

Çığlık üçüncü kez tekrarlamadan yataktan zıpladı. Çığlık ev arkadaşınına aitti. Büyük bir telaşla telefonunu eline aldı. Saat 8 buçuktu. Anlaşılan alarmı uyurken kapatmıştı. Ve yine geç kalmıştı. Elindeki telefona bakarken iDream’in geleceği günleri son bir kez hayal etti.